Powered By
BLOGFA.COM
شب از تو گفتنه ترانه هام دلتنگه
پیش چشمای نجیبت همه چی بی رنگه
وقتی گل واژه خنده میشینه روی لبات
وقت دل دادن شیشه به صدای سنگه
توی این قحطی واژه خود آوازی
توی کوچه صدا هم قدم هر سازی
تو حریق عاطفه ترنم بارونی
قصری از شعرو ترانه با نگات میسازی
من و تو عابر این شبای بی بارونیم
پشت دیوارهای سنگی عمریه پنهونیم
شب چشماتو تموم کن دست خستمو بگیر
بیا فریاد بکشیم خسته از این زندونیم....
.: مهناز متقی دستجردی :.
تو رفتی و منو دیوونه کردی
به دنبال خودت رونه کردی
تو که نبودی هم ولایت عشق
تو شهرپرهیاهو خونه کردی
من از بوی خوش گندم گذشتم
که با تو توی شهر تو بمونم
میدونم نمیتونم مثل اونجا
توشالیزارواسه دلم بخونم
توشهرتو به غیراز بوق کرلا
نمیرسه به گوش من صدایی
من بی خانمون از کی بپرسم
که تو پریده از شاخه کجایی
تا گم شدی تو شهر شیشه و نور
قفس بودی واسه این شیر مغرور
تو شهرمن توقلبم جا گرفتی
ولی اینجا تو دور از من منم دور
برام نفس کشیدن سخت اینجا
مثل ماهی که تو دستای خاک
تنم زیر سُم ماشین اما
دلم واسه هوای تو هلاک
دلم واسه هوای تو هلاکه...
<< مهناز متقی دسجردی اصفهان - خیابان قائمیه >>
باشكوهي! مثل آوازِ عشاير وقتِ كوچ
مثل رقصيدن مرداي گرسنه ي بلوچ!
مثلِ نقش كاشي كاري رو يه طاق آجُري!
مثل ضرباي دُهُـل تو يه ترانه ي لري!
تو قشنگي! مثبرق سينه ريز نقره كوب!
مث لهجه ي زُلال ماهيگيراي جنوب!
مث يه دف زنِ كـُرد، يا يه سوار تركمن!
نمي ذاري تن بدم به ننگ آواره شدن!
بي دريغي! مثل جنگلاي تن سبز شمال!
مثل چشمه ی که جا میشه تو کوه سفال!
رو سرانگشتِ توئه هلال ماه دشت لوت!
من ُ بيرون مي كِشي از توي باتلاق سكوت!
ساده يي! دُرُس مث بومياي ساده ي كيش!
مث كوچه هاي يزد ُ خونه هاي كاهگليش!
تو مثِ جادوي ساز عاشقاي آذري،
نمي ذاري تن بدم به غربت ُ دربه دري!
همخاك من! همحادثه! چشماي تو يعني: وطن!
از عطر تو شروع مي شن مرزاي سرزمين من!
همخاك من...
(( مهناز متقی دستجردی اصفهان - خیابان قائمیه ))
