تبليغاتX
وبلاگ شخصی مهناز متقی دستجردی

 

 دیوونه بازی در نیار بهونه دست من نده

 شوق غرور مو نکش دل به شکست من نده

 

 پشت سر سادگیا با اینو اون حر فی نزن

 و گر نه به خدا قسم دیگه نه تو دیگه نه من

 

 اگه لج و لج بازیه من از حالا برنده ام

 قفس کدومه غم چیه پر نزده پرنده ام

 

 پاش که بیفته حتی من غرور سنگو می شکنم

 دیوونه گی م گل می کنه قید این عشقو می زنم

 

 اینهمه مردیم واسه تو یه باز نشد که تب کنی

 فقط می خواستی کاسه ی صبرمو لب به لب کنی

 

  مرا بر ململ چشمت بیاویز

 که من قندیل معبد های دردم

 

 از این راه پر از هجر و مصیبت

 قسم خوردم که دیگر بر نگردم

 

 دلم مثل یه دیوار شکسته

 خرابه پیش طوفان نگاهت

 

 تو جنگ نابرابر با دل من

 منم مغلوب چشمون سیاهت

 

 بزار تا از خمار چشم آهوت

 دل شیدای من باز بشه مست

 

 بزار مرهم عشقو روی قلبم

 که گنج سخت غربت درد کهنست

 

 به روی شونه های مهربونت

 سر دلتنگی هامو سایبون باش

 

 برای این سر سودایی من

 بیا آواز آهنگ جنون باش

 بیا آواز آهنگ جنون باش...

                                                                                                      .: مهناز متقی دستجردی :. اصفهان - خیابان قائمیه

+ نوشته شده توسط مهناز متقی دستجردی در و ساعت |

 

 آره اشک به چشم تو خیلی میاد

 انگار احساس منم غمگینه

 شاید این معجزه باشه ...شاید...

 روی خورشید داره بارون میشینه

 

 حرف بزن بگو پشت این نگاه...

 پشت این گریه ها... چی پنهونه

 اگه تلخه... اگه ناگفتنیه

 راز این سکوت رو کی میدونه

 همه ترانه هام... خاطره هام...

 حتی زندگیم... از اسم تو پره

 اگه راهیم باشه...بدون تو

 به خط بن بست میخوره

 حس میکنم حرف نگاهت

 میگه این قصه تمومه

 دارم حس میکنم انگار

 

 یه دوراهی پیش رومه

 دست گریه هاتو رو کن

 نذار تو برزخ بمونم

 بگو سرنوشت عشقم...

 چی شده میخوام بدونم...میخوام بدونم

   .:: مهناز متقی دستجردی ::.

 

+ نوشته شده توسط مهناز متقی دستجردی در و ساعت |

 روزی ما دوباره کبوترهایمان
 را پیدا خواهیم کرد و مهربانی
 دست زیبایی را خواهد گرفت.
 روزی که کمترین سرود
 بوسه است
 و هر انسانی برای هر انسانی
 برادری است.
 روزی که مردم دیگر در خانه‌هایشان
 را نمی‌بندند.
 قفل افسانه‌ای است و قلب
 برای زندگی بس است...
 روزی که معنای هر سخن
 دوست داشتن است
 تا تو بخاطر آخرین حرف
 به دنبال سخن نگردی.
 روزی که آهنگ هر حرف
 زندگی است
 تا من بخاطر آخرین شعر
 رنج جستجوی قافیه نبرم.
 روزی که هر لب ترانه‌ای است
 تا کمترین سرود بوسه باشد.
 روزی که تو بیایی
 برای همیشه بیایی
 و مهربانی با زیبایی یکسان شود
 روزی که ما برای کبوترهایمان
 دانه بریزیم...
 و من آن روز را انتظار می‌کشم
 حتا اگر روزی
 که دیگر
 نباشم...

  *** مهناز متقی دستجردی - اصفهان ***

 

+ نوشته شده توسط مهناز متقی دستجردی در و ساعت |