کجای‌ترانه‌به‌هم‌می‌رسیم‌؟

 

 امانم ‌بده‌کنج‌آغوش‌عشق‌!

 بپوشون‌به‌این‌خسته‌تنپوش‌عشق‌!

 بگیر از تنم‌زخم‌تنهایی‌!

 بیا بشکن‌این‌بغض‌دریایی‌!

 من‌تا طلوع‌کبوتر ببر !

 من‌از قرق‌، از تله‌در ببر !

 نجاتم‌بده‌از تماشای‌دار !

 من‌رد کن‌از باور تکسوار !

 

 کدوم‌شب‌پر از لاله‌و پولکه‌؟ کدوم‌باغ‌چه‌گهواره‌ی‌پوپکه‌؟

 کجای‌ترانه‌به‌هم‌می‌رسیم‌؟ توی‌ازدحام‌کدوم‌معرکه‌؟

 

 شکستم‌بده‌با طلسم‌نگاه‌!

 بدزدم‌از این‌آینه‌ی‌روسیاه‌!

 من‌از زخم‌تردید دشنه‌پرم‌!

 نگاه‌کن‌چه‌بی‌وقف‌دل‌می‌برم‌!

 چراغون‌کن‌از بوسه‌خواب‌من‌!

 بدزد از دلم‌دل‌دل‌رفتن‌!

 نشونم‌بده‌راه‌ارکیده‌ !

 بگو بهترین‌حرف‌نشنیده‌!

 

----------------------------------------------------------------------------

 

 به خدایی که با تو قبلش و باور دارم

 تو رو هم قد خدا مثل خدا دوست دارم

 

 همه شب تا دم صبح به یاد تو بیدارم

 میتونی حدس بزنی چقدر تو رو دوست دارم

 

 باور بکن تنها تویی بود و نبودم

 به خاطر تو میزنه نبض وجودم

 

 عشق منی نازنین هر جا که باشی

 نیاره اون روز و خدا از من جدا شی

 

 با من بگو عطر تن کدوم نسیمی

 که سایه بون لحظه های بی کسیمی

 

 تو از کدوم حکایتی که قابل روایتی

 تو صاحب اختیار من از اینجا تا قیامتی

 

 تو از کدوم بیراهه رو به داد من رسیدی

 از قفس کدوم نگاه به عشق من پریدی

  تقدیم به خانم مهناز متقی دستجردی  

همه چی ساده شروع شد...

 

 حس خوبی دارم به تو که نزدیکی

 میشه دستاتو گرفت توی این تاریکی

 

 میشه تا آخر عمر با خیالت سر کرد

 میشه عاشق موند و عشق رو باور کرد

 

 تا تو هستی جز تو همه چی ممنوعست

 عشق دل کنده از این کوچه باغ بن بست

 

 من توی آغوشت گرم بودم یا سرد

 کاش شب می فهمید روز باور میکرد

 

 بغض یک دنیا رو از دلم کم کردی

 من فقط من بودم منو آدم کردی

 

 عشق بی حادثه نیست من خیانت کردم

 اگه یادم باشی زود بر میگردم

 

 ای خدایی که برام تو شبا فانوسی

 هُل میشم وقتی تو منو میبوسی

 

 --------------------------------------------------------------------------

 

 همه چی ساده شروع شد تو مسیر یه خیابون

 تو یک غروب پاییز زیر چتر خیس بارون

 

 یک نگاه ساده از تو یه سلام ساده از من

 چندتا لبخند دروغی چند قدم پیاده رفتن

 

 چندتا غصه از گذشته چندتا حرف کودکانه

 دل زدن به قلب دریا یه سوال عاشقانه

 

 همه چی ساده شروع شد ساده مثل دل سپردن

 مثل عاشق شدن تو مثل عاشق شدن من

 

 هر قدم که با تو رفتم هنوزم به خاطرم هست

 کوچه ها تموم نمی شد حتی کوچه های بن بست

 

  تقدیم به خانم مهناز متقی دستجردی  

بوی بارون

  

 این اولین و آخرین ترانه مسافره

 یه سایه از یه حادثه ست ‚ یه هق هق از یه خاطره

 

 فاجعه بود رفتن تو ‚ بقضت سکوتمو شکست

 جغد سیاه قصه ها ‚ رو بوم خونه مون نشست

 

 هرگز نخواه بخندمو ‚ با قصه هم بازی بشم

 باورکنم نیستی دیگه ‚ به مرگ تو راضی بشم

 

 اون دستای که تو رو برد ‚ هرگز شکستمو ندید

 فاصله ها زیاد شدن ‚ دستام به دستات نرسید

 

 اون سنگ قبره رو سرت ‚ طعنه به اشکام میزنه

 کاش تو بودی من نبودم ‚ این آخرین حرف منه

 

 تو زیر خاک رفتی ولی ‚ من اینجا پوسیده شدم

 برای برگشتن تو ‚ می گذرم از  جون خودم

 

 کی فکر می کرد یه روزی من ‚ همدم خاک تو بشم

 تو قول بده بیایی پیشیم ‚ هرچی بخوای همون میشم

 

 به رسم خاک – آب - یار ‚ سپردمش به دست باد

 مسافرام سفر بخیر ‚ بهشت مبارک تو باد

 

 

 اشکم هایم را پذیرا باش ‚ آنگاه که سجده بر خاک تو میزنم

 آنگاه که حجم خاک دیواریست ‚ بین بودن و نبودن

 اضطرابم را پذیرا باش ‚ آنگاه که پر میشکم تا آسمان تو

 آنگاه که حجم خاک جسمم را گرو می گیرد ‚

 تا بداند در آغوش تو آرامش می گیرم

 سقوطم را پذیرا باش ‚ که نیاموختیم که هر فرازی را فرودیست

 آری اینجا جای خالییت خالیست و تنها کلامم بعد از تو تنهایست...

 

 ---------------------------------------------------------------------------------

 

 بوی بارون شب شرجی دل آسمون گرفته

 یاد خوب با تو بودن یاد اون کسی که رفته

 

 یاد اون شبی که تنها چشم به راه تو نشتم

 توی خلوت اتاقم دل به رویایی تو بستم

 

 یاد اون بهار که بی تو واسه من غم خزون شد

 یاد قلب من که بی تو به کس و بی هم زبون شد

 

 کوچه خالی و دیگه حرفی از بودن ما نیست

 رو تن خاکی جاده رد پایی آشنا نیست

 

 عزیزم به یاد من باش که تموم میشه جدایی

 به امید روز دیدار که تو از سفر بیایی

 

  تقدیم به خانم مهناز متقی دستجردی